Kaybolmak, Anda Olmak, Yolda Olmak

lukas-neasi-65735.jpg

Bugün araba kullanırken kayboldum.

Ehliyetimi aldığım 3 yıl öncesinden bugüne, hep aynı istikamette araba kullandım, İncek-Bilkent/ODTÜ arası. O yoldaki tüm kestirmeleri, tüm çukurları, nerede hangi şeritte kalınacağını, tüm rögar kapaklarına kadar her şeyi ezberledim. Artık bunlar zihnimde değil, beden hafızasına dönüştü: elim ne zaman manevra yapacağını, ayaklarım ne zaman gaza, frene basılacağını, gözlerim aynaları takip edeceğini artık ezbere biliyor. Bilincimin çok işin içine girmesi gerekmiyor.

Bilincimi dahil etmeden araba kullanabildiğimi, daha doğrusu bu istikamette gidebildiğimi ilk fark ettiğim an, bir gün bölümün otoparkına park ettiğimde, evden bölüme nasıl geldiğimi hiç hatırlamadığımı anlamamdı. Sanki ışınlanmıştım. Kırmızı ışıkta bekledim mi, trafik var mıydı hatırlamıyordum hiç. Aklıma bir şey takılmıştı muhtemelen. İlk başlarda mutlu olmuştum, hatta geçen sene Oto-pilot Modunda Yaşamak diye bir yazı yazmıştım, ama nedense araba kullanmayı oto-pilot modunda yaşamaktan saymamıştım. Özgüvenin bir göstergesi olarak görmüştüm bu durumu.

Başkanım sağolsun, yeni yol inşaatı için güzergâhları değiştirdiğinden, ODTÜ’den Bilkent tarafına geçmek için eskiden kampüsten çıkıp sola dönülürken, şimdi Eskişehir yoluna çıkmak gerekiyor. Eskişehir yolu beni hep korkuturdu, bir iki kez kullanmıştım şimdiye kadar. Bir cesaret çıktım, ama Eskişehir yoluna gireceğime İstanbul yoluna girmişim. Kilometrelerce gittim, U dönüşü falan yok, tabela yok, yol dümdüz Şaşmaz’a çıkıyor. Baktım Çayyolu yazıyor bir süre sonra, rahatladım. Ama bir yaklaştım, canım başkan o yolu da kapatmış. Etimesgut’a doğru gidiyorum resmen. Evden 30 km uzaklaştım.

Bu arada fark ettim ki, uzun zamandır ilk defa araba kullanırken anda kalabiliyorum. Geçmişe ya da geleceğe değil, yalnızca eve gidecek yolu bulmaya, yola odaklanmışım. Ne güzel bir şey bu diye düşünürken, baktım aklım bu konuya daldı. Biraz önce, neredeyse meditatif bir durumda odaklanmışken, odaklandığımı düşünerek odağı kaybettim. Bu arada Eskişehir tabelasından döndüm bir süre sonra, meğer bu yol da yine o kapanan yola çıkıyormuş, 20 km boyunca daire çizmişim yani. İçinden çıkılmayan şu rüyalar gibiydi.

Sonra bari Konya yolundan eve döneyim diye Konya tabelasından saptım, nasıl olduysa Cepa’nın önüne çıktım. (öptüm seni başkanım) 11 yıldır Ankara’dayım, ilk defa Cepa’yı görünce bu kadar mutlu oluyorum. Ondan sonra eve rahatlıkla geldim.

Bu gün, en az 60 km araba kullanarak eve ulaşmış oldum. Ama bu minik deneyim bana iki şeyi gösterdi:

i. Araba kullanma konusunda kendime güvenim çok çok azdı. Fazla heyecanlanıyordum. İki sene önce, Hacettepe kampüsünde kaybolup Beytepe kapısı yerine Eskişehir yolundan çıktığımda, heyecandan kalbim yerinden çıkacaktı. Arabanın kontağını kapattığımda ellerim titriyordu. Ama bugün gayet rahattım, iki defa tur atmama rağmen, yol beni Etimesgut’a ya da Kızılay’a çıkarsa bile, yolu bulacağımdan emindim. Özgüven sınavını asıl şimdi geçtim. 🙂

ii. Anda kalabildiğimi hissetmek, harika bir duyguydu. Geçmişin ya da geleceğin sürekli aklımıza gelmesi zihnimizin bize oynadığı küçük bir oyun. Günlük işlerimizi de oto-pilota aldığımızda zihnimizde abidik gubidik fikirler dolanıp duruyor. Ama bugün yaşadığım gibi tehdit anlarında, avcı-toplayıcı atalarımızdan miras aldığımız genler harekete geçiyor: alarmda olabiliyor, tüm algılarımızı sonuna dek açabiliyoruz. Bu mükemmel bir şey değil mi?

Kendimizi eğitsek de keşke, böyle zorunluluk anlarında değil, her istediğimizde bu becerimize ulaşabilsek. Zihni biraz geriye itip, duyularımızla bilincimiz arasındaki akışı tam olarak sağlayabilsek. İnsan türü adına akıl almaz bir gelişme olurdu.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s