Otuz Yaş ve Yetişkin Olmak

Dün otuz yaşımı doldurdum.

Ben ne ara otuz oldum şoku var bir yandan, bir yandan da otuz yaş’ın beklentileri.

Cahit Sıtkı, yaş otuz beş için yolun yarısı diyordu, ben yaş otuz için yolun başı gibi bile hissetmiyorum.

Sanki bu yaşa gelene kadar yapmam gereken bazı şeyler vardı ve atladım gibi hissediyorum.

Yetişkin olmak gibi.

Sahi, yetişkin olmak ne demek?

Üşenmedim, google’ladım. Gerçekten çok değişik tanımlar çıktı karşıma.

İlk göze çarpan tanım iş gücüne katılmak, evlenmek, çocuk sahibi olmak. On dokuz yaşından beri para kazanıyorum, dört senedir evliyim, evet çocuğum henüz yok ama yine de kendimi yetişkin gibi hissetmiyorum.

Gençliğin getirdiği uçarı kararları bırakıp daha ağırbaşlı olmak. Ben ne zaman uçarıydım doğrusu hatırlamıyorum. Önünü ardını düşünmeden karar verdiğim zordur, ama kararsız da değilim. Verdiğim kararın sonuna kadar arkasında olurum, hiç pişmanlık yaşamam. Ama yine de yetişkin gibi hissetmiyorum. Ağırbaşlı olmaksa, pek değilim. Hala ofiste yüksek sesle konuştuğum ve güldüğüm için uyarı alabiliyorum (daha dün oldu 🙂 ).

Yalan söyleyebilmek, insanların arkasından iş çevirebilmek, fesat olmak. Evet bu da çok popüler bir algı imiş meğerse. Değil yalan söylemek, bir şeyler sakladığımda bile ses tonum değiştiğine, ufaktan anksiyete atağı yaşadığıma göre, o zaman hiçbir zaman yetişkin olamayacağım!

Dünyaya, insanlara karşı kendini sorumlu hissetmek. O zaman kendimi bildim bileli yetişkin olabilirim!

Yalnızlaşmak. Evet bu çok fazla yazılmış bu konuya kafa yoranlar tarafından. Oysa ki benim için ergenlik dönemi yalnızlıktı. On sekiz yaş ve sonrasında etrafımda hep sevdiğim, güvendiğim dostlarım oldu. Sosyal fobilerimi aştım, daha kolay arkadaş edinir oldum.

Çocuklukta sandığımız gibi her şeye gücümüzün yetemeyeceğini anlamak, diye yazmış birisi de. Benim için de tam tersi bu. Küçükken çok daha güvensiz ve korkaktım. Ailemden bir şey isterken bile kırk kere düşünürdüm. Oysa ki şimdi kendimi çok daha güçlü ve güvenli hissediyorum.

Yoksa bu yüzden mi yetişkin gibi hissetmiyorum? Kendime, hayata olan güvenimi yitirmediğim için? Yaptığım hatalara, insanların yaptığı hatalara, oldu bir kere, deyip geçebildiğim için? Ki kime göre hata? Evrende hata yoktur.

Diyebilirsiniz ki, hayat sana kötü yönünü göstermemiş. Tabii ki gösterdi. Kiminden az, kiminden fazla. Hepsi insan olmanın bir parçası.

Belki de kötü olaylar, zorluklar deyip geçtiğimiz şeyleri yaşadığım için bugün güçlüyüm, kendime güveniyorum. Geçmişte yaşadığım her şeye, tüm deneyimlerime şükran duyuyorum.

Bazı arkadaşlarım da çocuk sahibi olmadığım için tam bir yetişkin gibi hissetmediğimi söylüyorlar. Hayattaki en büyük sınav, çocuk sahibi olmak diyorlar. Bedenin bile geri dönmeyecek şekilde değişecek, diyorlar. Belki de. Eğer ileride çocuğum olursa, şimdiki hislerimle karşılaştırabilirim.

Eğer yetişkin olmak gözlerindeki ışığı kaybetmek, dalga geçme yetini yitirmek, empati kurmadan insanları yargılama hakkını kendinde bulmak, arkadaşlarınla sadece sıkıcı konuları konuşmaksa, almayayım. Fakat eğer kendim ve dünya hakkında sorumluluk almaksa, zaten hep yetişkinmişim. Belki de o yüzden farklı hissetmem gerektiğini düşünsem de aynı hissediyorum.

Siz ne dersiniz? Sizce ne demek yetişkinlik?

2 thoughts on “Otuz Yaş ve Yetişkin Olmak

  1. Ah bunun bir de 40 ‘ı, 50’si var 🙂 Yetişkinlik, sanırım bir şeyin, birinin sorumluluğunu alıp bununla baş edebilmek

    Like

    1. Bu hesaba göre ben ilkokul birinci sınıftan beri yetişkinim. 56 tane öğrencinin ismini numarasını, sınıf listesindeki yerini ezberlemek, konuşanları (arkadaşım olsa bile kayırmadan) tahtaya yazmak şu an bazı yetişkinlerin yaptığı işlerden daha fazla sorumluluk istiyordu 🙂

      Liked by 1 person

Leave a Reply to enis Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.