Yaşam Alanını Düzenle: Giysiler

Posted by

52 Küçük Değişiklik’te bu haftanın küçük değişikliği yaşam alanımızı düzenlemek.

İkinci günümüz giysiler! Birçok kişinin minimalizme giriş noktası, çünkü giysi istiflemek dünyadaki en yaygın istif çeşitlerinden biri. Ben de 30 yıllık zaman çizgime baktığımda, özellikle 20-25 yaş arasında giysi birikimimin arttığını görüyorum.

Küçükken en fazla üç dört çift ayakkabımız olurdu örneğin: Yazlık ayakkabı, kışlık bot, bayramlık ayakkabı, terlik-sandalet. Genelde de ayağımız büyümediyse bir önceki yılın bayramlığı bir sonraki yılın günlüğü olurdu ve böyle devam ederdi. Giysiler için de aynı şey geçerli, zaten özellikle günlük kıyafetlerde bana erkek kuzenlerimden kalan tişörtler, kazaklar gelirdi, benden kardeşime ve küçük kuzenlerime geçerdi. Nedense en çok da abilerimden kalanları çok severek giyerdim. Cinsiyete yönelik renkler de şimdiki gibi çılgın değildi.

Üniversitedeyken de yine bayram vesaire özel bir gün olmadıkça çok giysi almazdım. Doğum günüm Aralık’ta olduğu için ailem ve arkadaşlarım sağolsun hediye olarak kazak çok alırdım, hala da kullanıyorum bu kazakların bazılarını.

Amaa, üniversiteden mezun olup da kendi paramı kazanmaya başlayınca biriktirmeye başladım. Bunda en büyük pay kolejde çalıştığım için kumaş pantolonlar, süslü bluzler alma zorunluluğuydu. Öğretmenlikte dördüncü yılımı doldurduğumda dolabımda güzel parçalar olduğu gibi, aldıktan sonra iki-üç kez giyilip sonra hiç yüzüne bakılmamış parçalar da vardı.

Son beş yıldır her sene küçüldüm, küçüldüm… Şimdi dolabımdaki her parçayı çok severek giyiyorum, sökülürse, delinirse tamir ediyor, sonuna kadar kullanıyorum. Fakat düzen konusunda hala öğrenmem gereken çok şey var. Taşındığımız her evde, dolaplara göre başka bir düzen tutturmak gerekiyor.

img_2399-1

Bu evimizde bir gömme dolap hali hazırda vardı, biz de bir komodin aldık. Aslında bakınca onsuz da yaparmışız, çünkü yatağın da çekmeceleri var. Ama dün mutfak için dediğim gibi buranın düzeni de ferah ferah oldu.

img_2402-1

Düzenlemek için önce tüm giysilerimi yatağın üzerine çıkardım:

img_2392
şaka maka iyi azalmışım 🙂

Burada sonbahar mevsimi geldiği için sadece yazın giyebileceğim askılı bluzler, şortlar ve elbiseleri katladım, yatağın altındaki çekmeceye koydum. Diğerlerinin ise bir kısmını dolabın en üst çekmecesine yerleştirdim. Artık Konmari metodu benim için otomatik oldu ama sevmeyenler de var, takdir ediyorum. Bana çok kolay geliyor.

img_2397
tabii burada kirlide, ve giyilmiş çekmecesinde olan tişörtlerim yok. Solda da üç tane kazağım var kışlık. Zaten kışın genellikle tişört-hırka yaptığım için üç kazak yetiyor.

Bir kısmını da askıya astım. Burayı Koray’la birlikte kullanıyoruz.

img_2396

Bu evde giyilmiş ve birkaç kere daha giyebileceğimiz giysileri asabileceğimiz bir askımız yok, biz de komodinin en üst çekmecesini buna ayırdık. Bence askıdan çok daha iyi oldu, çünkü askı bazen dolup taşabiliyordu, burada görüp müdahale etmek daha kolay.

img_2393
Koray’ın, benim karışık giyilmiş kıyafetlerimiz. Düzen katlama falan yok 😀

Giysilerimi düzenlemek gözümü korkutmuştu (eski hatıraların etkisi), ama baştan sona yarım saatimi aldı. Özellikle giysiler konusunda minimalizmle tanıştığım için gerçekten çok mutluyum. Hem beni alışveriş merkezlerinden özgürleştirdi, hem çamaşır ve ütüye harcadığım zamanı azalttı, hem de evim ve yatak odam çok daha ferah ve düzenli artık.

img_2398
Gömme dolabın öbür tarafı. En üstte montlar, bir altında çok giymediğimiz iş giysileri, onun altında pijamalar ve parfümler, en altta da pantolon ve şortlar. Burada da Koray’la ortak kullanıyoruz, yani senin benim diye değil kategoriye göre ayırdım.

Yatak odamdan birkaç fotoğrafla bitireyim 🙂

img_2401
Komodinin üstü, nam-ı diğer yatak yanı masası. El emeğim kanaviçe örtü, gözlüklerimiz, yatmadan önce okuduğum kitap (bu arada gerçekten çok ilginç bir kitap).
img_2403
Yatak odamızdan kısmi olarak görünen nehir ve botanik bahçe manzarası. 
img_2404
Ayakkabı ve ceketler için kapı girişine aldığımız ayakkabılık. Alışveriş torbaları, ayakkabı bakım ürünleri vs. için ekstra bir yerimiz olmadığından onlar da burada. 

Yarın bakacağım alan ıvır zıvır, Marie Kondo’nun deyimiyle komono. Bugün kadar kolay olmayacak gibi hissediyorum 🙂

 

Advertisements

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.