hayat

Çocukluğumun Çiçekleri

Çocukluk başlı başına bir memlekettir, hatta sılasıdır insanın. “Büyüdükçe sıla özlemimiz artar, hayat giderek gurbetleşir. Sanki ne yaşarsak yaşayalım hep gurbetteyizdir. Büyümek, gurbete çıkmaktır.” Murathan Mungan

Severek takip ettiğim YouTube kanalları

Bu yazıda çoğu videosunu takip ettiğim, bana çok şey kattığını düşündüğüm birkaç YouTube kanalını paylaşmak istedim. Umarım içlerinde duymadıklarınız vardır ve yeni bir şey keşfetmiş olursunuz siz de. İlgi duyduğum tüm alanlar da ortaya dökülecek şimdi 🙂 Sizin de bana önerileriniz varsa yorumlarda bekliyorum.

2020’nin Kelimesi: Derin

Son 3 yıldır kendi kendime oynadığım bir oyun var: O senenin kelimesini belirliyorum. Böylece hem sene içinde bu kelimenin odağım olduğunu hatırlayıp kendime bir yol haritası çizebiliyorum; hem de bir senedeki gelişimime bu kelime açısından bir bakma imkanım oluyor. Karanlık sulardaki kişisel deniz fenerim gibi oluyor bu kelime.

Üniversite öğrencilerine 5 tavsiye

Üniversite yılları ne çabuk geçti ve benim için üniversite hayatımın en güzel anılarını biriktirdiğim yerdi. Hem çok çalıştım, hem çok gezdim, hem çok eğlendim. Birazdan okuyacağınız rehber üniversite hayatımda yapmış […]

Önyargılarda Minimalizm

Önyargılarımı objektif düşüncelerimden ayırabilmek bana uygulamalı olarak yine ve yeniden gösterdi ki, yalnızca fark etmek bile şifalandırıyor. En büyük öğrenme, kitaplardan, başkalarından değil, kendi içimizden gelen öğrenme.

Singapur’da Bir Sene

Bu yıl benim çokça öğrendiğim, dünyaya ve evrene bakış açımın epey değiştiği bir sene oldu. Şunu kesinlikle öğrendim: Bir ülkeyi kısa bir süre ziyaret etmek güzel olsa da, o ülkeyi tanımak için orada yaşamak gerekiyor.

2018 Favorilerim

2018 yılı benim için değişik deneyimlerle dolu geçti. Çok şey öğrendim, çok değiştim, çok dönüştüm. Singapur’da bir yıl içinde, normalde yıllarca gezsem tanıyamayacağım kadar farklı kültür tanıdım, insanlık üzerine düşüncelerim […]

Otuz Yaş ve Yetişkin Olmak

Eğer yetişkin olmak gözlerindeki ışığı kaybetmek, dalga geçme yetini yitirmek, empati kurmadan insanları yargılama hakkını kendinde bulmak, arkadaşlarınla sadece sıkıcı konuları konuşmaksa, almayayım.

2018’in kelimesi: yaşa!

2017’nin kelimesi “yaz” idi. Benim için her anlamda yazı ile dolu bir sene oldu gerçekten. İlk olarak yaratıcı yazarlık atölyesinde öyküler yazdım, daha da önemlisi benim gibi yazı ve edebiyata […]

2017’nin Kelimesi: Yaz

2016 yazında, biraz boşluktan, biraz yalnızlıktan, kendimi dinlemeye epey vaktim oldu. Ve bir anda kendimi yazı ile ilgili bir maceranın içinde buldum. Birincisi, bu blog’u açtım ve yıllardır o ya […]