Makyaj yapma, kendin ol, böyle çok daha güzelsin!

Makyaj yapmayı hiçbir zaman sevmedim. Hiçbir zaman. İlk makyaj deneyimim lisede, okul gezisi için gittiğimiz  İstanbul'da idi. Kaldığımız Çapa Anadolu Öğretmen Lisesi'nin yatakhanesinde, kızlar birbirlerine göz kalemi çekiyorlar, ben de uzaktan seyrediyordum. Bana da çekeceklerini söylediler, tamam dedim. Ama pek başarılı olamadılar, çünkü gözüm yabancı maddeye hemen tepki vermişti, sürekli kırpıyordum gözlerimi. Niyeyse sonrasında anlaştığım … Continue reading Makyaj yapma, kendin ol, böyle çok daha güzelsin!

Yaşasın Özgür Dönüşüm! Yaşasın İkinci El!

İnsan bazen aksesuar gibi küçük şeylerin evde nasıl da biriktiğini anlamıyor. Ve ne kadar yeni eşya alırsak alalım, eskilerinden vazgeçmek kolay olmuyor. Bu hafta iki tane saatime elveda dedim. Benim için kıyafetlerden kurtulmak kolay, ucuz ve kararmış aksesuarları ise direk çöpe atabiliyorum, ama saat gibi kıymetli bir şeyi, hele de duygusal bir değeri varsa, atmak … Continue reading Yaşasın Özgür Dönüşüm! Yaşasın İkinci El!

Bugün Veda Ettiğim Küçük Şeyler.

İnsan farkında olmadan nasıl da eşya ile kaplanıveriyor etrafı. Bugün bana büyük gelen iki bluza, kullanma imkanım olmayan üç kutuya (niye baştan tutuyorum ki bunları, belki bir gün lazım olur diye, tüm ev istifleniyor) terliğimden kopup evin her yerinde dolaşan ponpona, kesilen kot pantolonumun paçalarına (hahaha,  "belki bir gün" bir proje yaparsam saklanan yine), ve … Continue reading Bugün Veda Ettiğim Küçük Şeyler.

Yavaşla. Azalt.

Bir gün içinde neler yapıyorsun? Ben örneğin, diyelim ki işe gitmediğim bir gün, yemek yapıyorum, yemek yiyorum, kahve, yetmezse çay, bir-bazen iki kitabı okumaya çalışırken, bir yandan da televizyon izliyorum. Başka bir köşede bir hikaye yazmaya çabalarken, şu bilgisayar oyununu mu oynasam biraz da diyorum. Arada bir el işlerine merak salıyorum, bezler boncuklar ipler dolaşıyor … Continue reading Yavaşla. Azalt.

Makyaj Mezarlığım

Minimalizm hakkında birşeyler öğrenmeye çalıştığım son iki yıldır çok farklı sebeplerle bu işe girişenlerle karşılaştım: borcu olanlar, alışveriş bağımlısı olanlar, çocukları olup evin durumu almış başını gitmiş olanlar, depresyondakiler, ya da benim gibi dağınık olup aslında amaçları aklını düzene sokmak olanlar. Ama sonuç çoğunda aynı oluyor, büyük bir rahatlama. Neyi neden satın aldığımızın farkına varma. … Continue reading Makyaj Mezarlığım

Daha Az Kıyafetle Yaşamak

https://www.youtube.com/watch?v=S-hQE-R0BbE Minimalizm ve basit yaşam beni gerçekten heyecanlandırıyor, çünkü dünyanın en evcimen insanı olabilirim ve Kafka’nın odasını kendi vücudunun bir uzantısı olarak gördüğü ve ekmeğimi suyumu verseniz oradan çıkmam, dediği gibi, ben de evi bir uzantım gibi düşünürüm. Ama çocukluktan beri dağınık biri olduğum için, kendimi bir yandan da huzursuzluk veren yığınların ortasında buluyorum. Fark … Continue reading Daha Az Kıyafetle Yaşamak